Tijdens onze Europa-trip in 2021 en 2022 hebben we acht dagen lang doorheen de prachtige bergen in Corsica getrokken. Deze keer zonder Odette (onze camionette), die laten we in Sardinië staan. Nadat we met de ferry op Corsica zijn aangekomen, spenderen we enkele dagen met onze familie op het eiland. Nadien laden we onze trekkersrugzak in en nemen we de trein naar Vizzavona, waar onze – op z’n minst adembenemende – tocht begint.
Een belangrijke kanttekening: we hebben slechts een deel van de GR20 gewandeld, van Vizzavona (midden-Corsica) naar Calenzala (Noord-Corsica). Het afgelopen jaar hebben we extreem veel gewandeld dus onze fysieke conditie is nog nooit zo goed geweest.
Veel mensen doen het omgekeerd: ze vertrekken in het Noorden en eindigen in het Zuiden. Voor onze planning kwam het beter uit om het op deze manier te doen. Hieronder lees je mijn dagboekfragmenten die ik elke avond schreef. Geen mooie schrijfsels maar wel pure emotie. En nu ik het opnieuw lees, kan ik je één ding verklappen: dit is fysiek één van de zotste dingen die ik ooit gedaan heb.
Dag 1: Vizzavona >> L’Onda (7h – 13 km; +1500m, -990m)
Pittig, vooral het laatste uurtje klimmen. In totaal 5u15 over gedaan. Het eerste anderhalf uur ging goed (niet heel veel klimmen en vooral door het bos). Het volgende anderhalf uur (tot aan de lunch) was ook nog te doen, al was het af en toe al klimmen geblazen. Daarna volgde het pittig klim-uurtje om vervolgens nét geen 2u te dalen (best steil met ruwe ondergrond en heel veel losliggende stenen).
Refugee is heel schattig: een wei met paarden er rond. Snelle wolken vandaag, omgeving is prachtig. Benieuwd of de rest ook zo zwaar gaat worden. Waarschijnlijk wel. Nu douchen! X
Dag 2: L’Onda >> Pietra Piana (5h – 7,5 km; +850m, -450m)
We zitten ergens halverwege tussen Pietra Piana en Manganu. We dachten even twee etappes op één dag te placeren. Slechtste idee ooit. Gelukkig zijn we net op tijd gestopt want ik begon serieus tegenaan mijn limieten te zitten. We zijn begonnen in L’Onda en eerste 2 à 3u waren goed te doen, maar het laatste anderhalf uur waren zwaarder dan verwacht. We hebben er in totaal 4u30 over gedaan en waren om 12:30u in Pietra Piana voor een lekkere lunch (kaas, vijgenconfijt en brood + portie heerlijke frietjes). Het uitzicht was waanzinnig. We vinden het jammer om rond 13:00u al ons tent op te zetten dus we dachten: “Nauw, die vijf uurtjes doen we er nog wel even bij”. We hebben er nu bijna 4u op zitten maar de laatste twee groepen die we passeerden, zeiden ons dat het nog zeker 2u30 wandelen is tot de volgende refugee. Dat zou ik niet meer aankunnen (één), het zou gewoon niet meer leuk zijn (twee) én het is héél technisch dus gevaarlijk om dit met onze kapotte benen te doen (drie). Wildkamperen mag hier in theorie niet maar om mijn leven te redden zal het wel oké zijn, hoop ik. Het is in ieder geval adembenemend mooi. <3 Slaapwel (ookal is het nog geen 20:00u, haha).
Dag 3: Pietra Piana >> Manganu (5u30 – 8,5km; 780m stijgen, 1020m dalen)
Oké, het was effectief nog 2u30 van ons wildkampeerplekje tot Manganu. Daar hebben we lekker ontbeten (allez ja, dat is relatief) en rond 11:00u konden we er weer tegen. Aangezien de ochtend heel technisch was, zijn we blij dat het komend deel door een vallei is. We doen nog 5u vandaag en belanden perongeluk op de bivakzone van Verghio. Morgen wordt het opnieuw pittig maar dat hebben we onszelf aangedaan. Al bij al zien we het nog zitten, toen we daarnet nog eens de puzzel hebben gemaakt. Toch zijn de spiertjes al goed stram, sebiet nog maar eens goed stretchen. Nu eerst douchen, eten en cash fixen (want dat hebben we natuurlijk niet genoeg bij, goed voorbereid dat we zijn…). Ciao! xoxo
Dag 4: Manganu >> Verghio (6u30, 16 km; +540m, -740m)
Dit is de etappe wanneer je geen twee etappes zoals ons op één dag wil doen.
Dag 5: Verghio >> Vallone (6u30, 14,5 km; +810m, -780m)
Diepgegaan. Daar zal ik mee beginnen. Vanmorgen opnieuw om 6:00u opgestaan zodat we iets na 7:00u weer op pad waren. We hebben 3u15 gedaan om van Vergio tot Ciottulu di i Mori te geraken. Daarna was het net geen 4u om tot Tighettu te geraken, waarvan de eerste 2u een pittige afdaling is. Ik steek het op de hitte (ik schat dat we vanaf de middag in 30 graden aan het wandelen zijn) maar het laatste uurtje is loodzwaar. Het begint serieus in onze kleren en benen te kruipen. Nu zijn we officieel weer mee en hebben we vijf etappes op vier dagen gedaan. Ik raad het niemand aan. De refugee is niet zo gezellig, jammer, maar ik denk dat de oogjes snel genoeg zullen dichtvallen. Morgen de koninginnen-hike. Tot dan!
Dag 6: Vallone >> Haut Asco (8u, 9 km; +1260m, -1230m)
Terug op schema en vandaag staat er ne klepper op de planning: van Tighetu naar Haut Asco, 9 km waar we zo’n 6u30 over hebben gedaan (kleine 3u gestegen, dikke 3u30 gedaald). We waren vroeg op pad (6:15u) om de hitte te mijden en dat was absoluut een goei idee. We waren vanmorgen nog geen kwartier onderweg toen Wout moest overgeven, ai ai. Het is jammer genoeg zijn dag niet, plus we zijn stom geweest om apart af te dalen (lang verhaal) en hier hadden we elkaars mentale steun goed kunnen gebruiken. Er komen nog twee zware etappes aan, hopelijk slaan we er ons samen doorheen. Wordt vervolgd!
Dag 7: Haut Asco >> Carrozzu (5u, 5,5 km; +680m, -860m)
Ik kan amper geloven dat we al een week onderweg zijn. We zijn met leuk nieuws opgestaan: gisteren (2/6/2022) is Céril, mijn neefje, geboren. Vandaag hebben we dus “Col de Céril” beklommen (bekt wel lekker!). Vandaag hetzelfde liedje als gisteren: de klim was al bij al goed te doen, de afdaling bleef maar duren… In totaal hebben we er 4u35 over gedaan en dat is wel knap! Iedereen waarschuwt ons voor morgen, dus ik heb toch wel wat schrik. Nog twee etappes te gaan en ik moet eerlijk zijn: ik ga toch blij zijn om terug bij ons Odette’je te zijn!
Dag 8: Carrozzu to Ortu di U Piobbu (6u30, 8 km; +1160m, -870m)
Wow. We zijn “ineens” slechts 3 uurtjes van onze eindbestemming (Calenzala) verwijderd. We hebben er vandaag net geen 6 uurtjes over gedaan om van Carozzu tot Ortu di U Piobbu te geraken. Pittig, maar best leuk (heel veel ‘klauteren’ en ‘kreffelen’). Het uitzicht was waanzinnig. Toen we bij de refugee aankwamen, was ik opnieuw heel kapot. Helaas voelde we het er niet (we vonden geen goei plekje en het zat er vol mieren) dus beslissen we om onze tocht alsnog verder te zetten (goe zot ja). Nog eens 2u verder hebben we het perfect wildkampeerplekje gevonden: op de top van de berg (Saltu – 1250m) met uitzicht over de bergen én de zee. Morgen de wekker nog 1x heel vroeg en daarna kan ons luxeleventje weer verder! Voetjes omhoog! Yooooow! Xoxo
Dag 9: Ortu di U Piobbu >> Calenzana (5u30, 11,5 km; +180m, -1460m)
Waanzinnig! We did it! En jawel, op dezelfde dag nog bij Odette geraakt! Helden van de dag: onze zeven chauffeurs die ons een lift hebben gegeven, plus René en zijn vrouw (!) die ons meenamen met hun lege autocar, ons bij hen thuis lieten bekomen en alsnog ervoor zorgde dat we de laatste ferry naar Sardinië haalde. Toen we om 22:00u ‘s avonds doodop bij Odette arriveerde, komt er een zatte Fransman ons uit het niets de beste spaghetti carbonara ever geven, om vervolgens een everzwijn met 4 kleintjes over de parking te zien lopen. Ofwel zijn we aan het hallucineren, ofwel hebben we gewoon héél veel geluk. Vandaag.
Download hier gratis een inpaklijst wanneer jij ook trektocht vertrekt!
